<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>ความเห็นบน: สูด กลิ่น อินเดีย: ข้อสอบนอกห้องเรียนมานุษยวิทยา</title>
	<atom:link href="http://socantcafe.org/2009/07/indialesso/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://socantcafe.org/2009/07/indialesso/</link>
	<description>ตึ่งโป๊ะ!</description>
	<lastBuildDate>Sat, 17 Oct 2009 05:10:30 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.9.2</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>โดย: prididome</title>
		<link>http://socantcafe.org/2009/07/indialesso/comment-page-1/#comment-31</link>
		<dc:creator>prididome</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 03 Sep 2009 10:32:38 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://socantcafe.org/?p=114#comment-31</guid>
		<description>Khub Bhalo Alap Hoe, Dada! Aapni Bangla Bolte Paren…Aacha Kori Aapni Bhalo Aachen.  Aami Kolkata Jaabho Ar Aami Take Nai ครับ. 
(พี่ครับ ผมไม่ค่อยได้ใช้ (คุยกับใครดี?)ยกเว้นคุยกับแขกขายถั่ว ส่วนมากเป็น Bangladeshi ซะส่วนใหญ่ คงผิดบ้างครับ)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Khub Bhalo Alap Hoe, Dada! Aapni Bangla Bolte Paren…Aacha Kori Aapni Bhalo Aachen.  Aami Kolkata Jaabho Ar Aami Take Nai ครับ.<br />
(พี่ครับ ผมไม่ค่อยได้ใช้ (คุยกับใครดี?)ยกเว้นคุยกับแขกขายถั่ว ส่วนมากเป็น Bangladeshi ซะส่วนใหญ่ คงผิดบ้างครับ)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>โดย: วิริยะ</title>
		<link>http://socantcafe.org/2009/07/indialesso/comment-page-1/#comment-30</link>
		<dc:creator>วิริยะ</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 28 Aug 2009 16:09:11 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://socantcafe.org/?p=114#comment-30</guid>
		<description>ผมไป-มาระหว่าง กทม.และโกลกาตา(อ่านแบบเบงกาลี)หลายครั้งในช่วง 3 ปี ความกระอักกระอ่วนใจที่เคยมีกลายเป็นความรู้สึกคุ้นเคยกับคนย่านนั้น  มีเพื่อนอินเดียที่เคยมาเที่ยวกทม.ถามผมว่าอยู่ได้อย่างไรท่โกลกาตา  ผมไม่มีคำตอบ????? (จริงๆแล้วหากไม่ดูเว่อร์ที่นั้นเหมือนเป็นบ้านที่สองไปแล้ว-ตอนนี้ผมเลยเช่าอพาทเมนต์ไว้ 1 ปี)

สำหรับในแง่ของการศึกษาด้านมานุษยวิทยาที่นั้นมีอะไรให้&quot;เรา&quot;ศึกษาอย่างมาก ทั้งในแง่งาน &quot;วิชาการ&quot;(สังคมวิทยาและมานุษยวิทยาที่นั้นเริ่มตั้งแต่ช่วงปลายศ.19 ยุคอังกฤษปกครอง)และ ในแง่ &quot;พื้นที่&quot;ของการศึกษาที่ไม่ใช่เพียง&quot;เรา&quot;เท่านั้นที่ไม่รู้จัก(ไม่คุ้นเคยกับ) &quot;เขา&quot; แต่&quot;เขา&quot;เองก็แถบไม่รู้จัก &quot;เรา&quot;เลย  มีคนเบงกาลีเคยถามผมว่า &quot;บ้านคุณหิมะตกหรือเปล่า? ผมไม่มีคำตอบ????? ( แต่อยากจะบอกว่า &quot;ร้อนแถบบ้า&quot; แถมยังมีการเมืองที่ล้าหลังอินเดียอีกร้อยปี)</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>ผมไป-มาระหว่าง กทม.และโกลกาตา(อ่านแบบเบงกาลี)หลายครั้งในช่วง 3 ปี ความกระอักกระอ่วนใจที่เคยมีกลายเป็นความรู้สึกคุ้นเคยกับคนย่านนั้น  มีเพื่อนอินเดียที่เคยมาเที่ยวกทม.ถามผมว่าอยู่ได้อย่างไรท่โกลกาตา  ผมไม่มีคำตอบ????? (จริงๆแล้วหากไม่ดูเว่อร์ที่นั้นเหมือนเป็นบ้านที่สองไปแล้ว-ตอนนี้ผมเลยเช่าอพาทเมนต์ไว้ 1 ปี)</p>
<p>สำหรับในแง่ของการศึกษาด้านมานุษยวิทยาที่นั้นมีอะไรให้&#8221;เรา&#8221;ศึกษาอย่างมาก ทั้งในแง่งาน &#8220;วิชาการ&#8221;(สังคมวิทยาและมานุษยวิทยาที่นั้นเริ่มตั้งแต่ช่วงปลายศ.19 ยุคอังกฤษปกครอง)และ ในแง่ &#8220;พื้นที่&#8221;ของการศึกษาที่ไม่ใช่เพียง&#8221;เรา&#8221;เท่านั้นที่ไม่รู้จัก(ไม่คุ้นเคยกับ) &#8220;เขา&#8221; แต่&#8221;เขา&#8221;เองก็แถบไม่รู้จัก &#8220;เรา&#8221;เลย  มีคนเบงกาลีเคยถามผมว่า &#8220;บ้านคุณหิมะตกหรือเปล่า? ผมไม่มีคำตอบ????? ( แต่อยากจะบอกว่า &#8220;ร้อนแถบบ้า&#8221; แถมยังมีการเมืองที่ล้าหลังอินเดียอีกร้อยปี)</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>โดย: ปรีดีโดม</title>
		<link>http://socantcafe.org/2009/07/indialesso/comment-page-1/#comment-29</link>
		<dc:creator>ปรีดีโดม</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 25 Aug 2009 20:48:46 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://socantcafe.org/?p=114#comment-29</guid>
		<description>อ่านแล้วสนุกดีครับ น่าติดตามครับ นึกถึงตอนไปอินเดียเลยครับ กว่าจะปรับตัวได้นานเป็นสองปีสามปีเห็นจะได้ครับ ถ้าไม่อยากให้ขอทานลุม ผมใช้วิธีแต่งตัวให้โทรมพอๆกับแขกจนๆ เขาคงคิดว่าคุณเป็นเนปาลี หรือ ชิ้งกี้ นากาแลนด์อะไรเทือกนั้น มากกว่าเป็นเกาหลีหรือญี่ปุ่นที่มีตังค์ จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมว่าได้ผลนะครับ มารยาทอาจต้องลืมๆไปบ้างก็ดีครับ ทำเหมือนที่แขกเขาทำ มันกับโอเคนะครับ ตอนแรกๆ เวลาเราช่วยเหลือแขกไม่เคยได้รับคำขอบคุณ ต่อมาเวลาผมขอความช่วยเหลือจากใครในอินตรเดีย ผมก็ไม่เคยขอบคุณเช่นกัน ต่อมาก็ชินและไม่เคยรู้สึกผิดที่จะไม่ขอบคุณหลังได้รับความช่วยเหลือ (ซึ่งคนไทยที่นั้นหลายคนบอกว่านิสัยของผมทรามเหมือนแขกไปแล้ว 555) ก็เวิร์คนะ และก็ไม่เคยเห็นเขาถามว่าทำไมไม่ขอบคุณนะครับ ถ้าเป็นบ้านเราคงโดนด่ากลับมาบ้างมั้งครับ อยากดูวิว ผมจะเบียดแทรกตัวไปเลยครับ ไม่ต้องถาม แขกอาจโวยวายบ้าง เดี๋ยวก็หยุด และพร้อมจะกลับมาคุยกับเราดีได้อีก (อันนี้ไม่มีหลักอะไรเลยครับ ลองๆทำ ได้ผลก็ทำต่อครับ มั่วมากๆ) ผมว่าถ้าอยู่ครบปีจะยิ่งดีมาก เพราะสภาพอากาศ มันทำให้เรารู้ถึงความทรมานที่คนแขกส่วนใหญ่ต้องเจอ ยิ่งไปแถบตะวันตกแถว Rajastan  หน้าร้อน หรือไม่ก็แค่เมืองหลวงตอนหน้าร้อน รับรองนรกแตกมากๆเลยครับ ลมร้อน กับอุณหภูมิเกือบ 50องศา น้ำประปาก็ร้อน แถมไฟฟ้าถูกตัดเป็นบ่อยมาก (และอาจนานถึง8ชั่วโมง)

เบงกอล อาหารอร่อยนะครับ คล้ายๆบ้านเรา(จินตนาการว่าคล้ายๆนะครับ)ถ้าไปกัลกัตตา ต้องลองไปกินขนมจีบคนจีน ที่ย่านไชน่าทาวน์เก่า ไม่ใช่ Tangra นะครับ (ขายหมดแปดโมงเช้าครับ) มันพอกระชุ่มกระชวยกับชีวิตอดอยากของเด็กไทยในอินเดียได้เลยครับ</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>อ่านแล้วสนุกดีครับ น่าติดตามครับ นึกถึงตอนไปอินเดียเลยครับ กว่าจะปรับตัวได้นานเป็นสองปีสามปีเห็นจะได้ครับ ถ้าไม่อยากให้ขอทานลุม ผมใช้วิธีแต่งตัวให้โทรมพอๆกับแขกจนๆ เขาคงคิดว่าคุณเป็นเนปาลี หรือ ชิ้งกี้ นากาแลนด์อะไรเทือกนั้น มากกว่าเป็นเกาหลีหรือญี่ปุ่นที่มีตังค์ จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมว่าได้ผลนะครับ มารยาทอาจต้องลืมๆไปบ้างก็ดีครับ ทำเหมือนที่แขกเขาทำ มันกับโอเคนะครับ ตอนแรกๆ เวลาเราช่วยเหลือแขกไม่เคยได้รับคำขอบคุณ ต่อมาเวลาผมขอความช่วยเหลือจากใครในอินตรเดีย ผมก็ไม่เคยขอบคุณเช่นกัน ต่อมาก็ชินและไม่เคยรู้สึกผิดที่จะไม่ขอบคุณหลังได้รับความช่วยเหลือ (ซึ่งคนไทยที่นั้นหลายคนบอกว่านิสัยของผมทรามเหมือนแขกไปแล้ว 555) ก็เวิร์คนะ และก็ไม่เคยเห็นเขาถามว่าทำไมไม่ขอบคุณนะครับ ถ้าเป็นบ้านเราคงโดนด่ากลับมาบ้างมั้งครับ อยากดูวิว ผมจะเบียดแทรกตัวไปเลยครับ ไม่ต้องถาม แขกอาจโวยวายบ้าง เดี๋ยวก็หยุด และพร้อมจะกลับมาคุยกับเราดีได้อีก (อันนี้ไม่มีหลักอะไรเลยครับ ลองๆทำ ได้ผลก็ทำต่อครับ มั่วมากๆ) ผมว่าถ้าอยู่ครบปีจะยิ่งดีมาก เพราะสภาพอากาศ มันทำให้เรารู้ถึงความทรมานที่คนแขกส่วนใหญ่ต้องเจอ ยิ่งไปแถบตะวันตกแถว Rajastan  หน้าร้อน หรือไม่ก็แค่เมืองหลวงตอนหน้าร้อน รับรองนรกแตกมากๆเลยครับ ลมร้อน กับอุณหภูมิเกือบ 50องศา น้ำประปาก็ร้อน แถมไฟฟ้าถูกตัดเป็นบ่อยมาก (และอาจนานถึง8ชั่วโมง)</p>
<p>เบงกอล อาหารอร่อยนะครับ คล้ายๆบ้านเรา(จินตนาการว่าคล้ายๆนะครับ)ถ้าไปกัลกัตตา ต้องลองไปกินขนมจีบคนจีน ที่ย่านไชน่าทาวน์เก่า ไม่ใช่ Tangra นะครับ (ขายหมดแปดโมงเช้าครับ) มันพอกระชุ่มกระชวยกับชีวิตอดอยากของเด็กไทยในอินเดียได้เลยครับ</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
